The technique of the Japanese wood printing

The organization of labor in the Japanese art printing can be defined best as that of a team under the guidance of the editor. The editor took generally the initiative by approaching the artist/designer with the request to deliver a certain design. Then the artist made a sketch that he presented to the editor. The eventual sketch design was transmitted by a copyist on transparent paper.
This line drawing was subsequently glued on a block-system hard cherry wood, where the back of paper had been impregnated with oil to raise transparency. Hereafter the block-system cutter cut away all non black parts and continued black line concerning as standing up edges on the block-system.
The printer made a first print of this block-system, the so-called key block-system impression. This impression in black and white was returned to the artist who indicated where which colours had to be placed. Also he directed where special impact had been needed, such as gauffrage (blind printing) and bokashi (gradual colour passages).
Hereafter for each colour a special colour block-system was cut that was added to the first key block-system impression. This meant that it was cut, depending on the complexity of the design, the number of colour block-systems that and was printed could run up to above twenty. The printer used at pushing the paper on the block-system of bears, a tie of shells packs in bamboo booklet. The colors were introduced on the block-system with aspergilla. From time to time, in particular at reflecting snow flakes, white pigments were sprinkled on the prent or were blown. The impression grew gradually until the picture was ready for sale after pressing 15 up to 25 block-systems.

The material
Paper (hosho) that is used for the production of Japanese printings during the history of these form of art remained nearly almost the same. The paper leaves are handmade paper and existed mainly from the fibres of paper mulberry (Broussonetia kazinoki). The frequently used term “rice paper” do not apply correctly on Japanese paper.
Pigments have been made of several both organic and inorganic raw materials. In the shown printings expensive pigments, grained copper, mica or mother-of-pearl, have been frequently used during the manufacturing process.

The editions
Above described production process was labourly-intensive and relatively precious. The editions were large. The number of impressions of for example performer-printings amounted to generally at least 2000 copies. It is however complete well possible that a number of the more luxuriously expenditure are pressed in smaller productions. The term limited edition is however a typically Western concept that total unknown was in the Japanese printing art and just entrance found as from around 1920.

The Hokusai Manga

Between the years 1814 and 1878 there was published in Japan a series of woodblockprinted volumes entitled "Hokusai Manga" or "Hokusai's sketches from life", which was destined to be one of the most popular art-publications ever issued anywhere in the world.
It was direct very popular in Japan and later in the west had a great influence on western art.
In hundreds of prints Hokusai gave every aspect of the live in Japan in his time in a masterly way. Its quality stands on the same high level as the drawings of Rembrandt and Van Gogh.

Hokusai (1760 – 1849)

Dutch translation:

De techniek van de Japanse houtsnede
De organisatie van arbeid in de Japanse prentkunst kan het best omschreven worden als dat van een team onder leiding van de uitgever. De uitgever nam doorgaans het initiatief door de kunstenaar/ontwerper te benaderen met het verzoek om een bepaald ontwerp te leveren. Vervolgens maakte de kunstenaar schetsen die hij voorlegde aan de uitgever. Het uiteindelijke schetsontwerp werd door een kopiÏst op transparant papier overgebracht.
Deze lijntekening werd vervolgens op een blok hard kersenhout gelijmd, waarbij de achterkant van het papier met olie was geïmpregneerd om de transparantie te verhogen. Hierna sneed de bloksnijder alle niet zwarte delen weg en bleven de zwarte lijnen over als opstaande randjes op het blok.
De drukker maakte een eerste druk van dit blok, de zogenaamde `sleutelblok afdruk'. Deze afdruk in zwart wit werd teruggegeven aan de kunstenaar die er op aangaf waar welke kleuren moesten komen. Ook gaf hij aan waar speciale effecten waren gewenst, zoals gauffrage (blinddruk) en bokashi (geleidelijke kleur overgangen).
Hierna werd voor elke kleur een speciaal kleurblok gesneden dat werd toegevoegd aan de eerste sleutelblok afdruk. Dit betekende dat, afhankelijk van de complexiteit van het ontwerp, het aantal kleurblokken dat werd gesneden en afgedrukt kon oplopen tot boven de twintig. De drukker maakte bij het aandrukken van het papier op het blok gebruik van een baren, een koord van schelpen verpakt in bamboeblad. De kleuren werden op het blok aangebracht met kwasten. Af en toe, in het bijzonder bij het weergeven van sneeuwvlokken, werden witte pigmenten op de prent gesprenkeld of geblazen. De voorstelling `groeide' geleidelijk totdat de prent na het drukken van 15 tot 25 blokken klaar was voor de verkoop.

De materialen
Het papier (hosho) dat wordt gebruikt voor de productie van Japanse prenten is gedurende de geschiedenis van deze kunstvorm vrijwel hetzelfde gebleven. De vellen papier zijn handgeschept en bestaan voornamelijk uit de vezels van de papier moerbei (Broussonetia kazinoki). De vaak gebezigde term rijstpapier is onjuist en niet van toepassing op Japans papier.
De pigmenten zijn gemaakt van verschillende zowel organische als anorganische grondstoffen. In de op deze tentoonstelling getoonde prenten is vaak gebruik gemaakt van dure pigmenten vervaardigd van gemalen koper, mica of parelmoer.

De oplagen
Het hierboven beschreven productieproces was arbeidsintensief en relatief kostbaar. De oplagen waren groot. Het aantal afdrukken van bijvoorbeeld acteursprenten bedroeg doorgaans ten minste 2000 exemplaren. Het is echter heel goed mogelijk dat een aantal van de meer luxe uitgaven in veel kleinere oplagen gedrukt zijn. Het begrip `gelimiteerde editie' is echter een typisch Westers concept dat volstrekt onbekend was in de Japanse prentkunst en pas ingang vond vanaf omstreeks 1920.

The Hokusai Manga

Tussen 1814 en 1878 werden in Japan een reeks houtblokprenten gepubliceerd, getiteld “Hokusai Manga“ of "Hokusai's sketches from life", deze publicatie werd één van de populairste kunst-publicaties die ooit in de gehele wereld gepubliceerd is.

De publicatie was in Japan direct zeer populair en had later in het westen een grote invloed op de westelijk kunst. In honderden drukken gaf Hokusai elk aspect van het leven in Japan in zijn tijd op een meesterlijk manier weer. Zijn kwaliteit bevindt zich op het zelfde hoge niveau zoals de tekeningen van Rembrandt en Van Gogh.

Hokusai (1760 – 1849)